Mythe en Kleine Ster – Moederdag

Kleine Ster hield Mythe nu al een half uur in de gaten, want ze was vandaag niet in haar bed te vinden. Nee, Mythe liep in gedachten weer naar de keuken om daarna weer terug te komen. In haar handen hield ze pakpapier. Ondertussen keek ze steeds heel schichtig om zich heen en zo gauw ze merkte dat haar moeder in de buurt kwam, wierp ze een kussen op alles wat voor haar lag en deed ze net alsof ze haar oefeningen aan het doen was. Kleine ster begreep er niet zo heel erg veel van, maar hij werd wel met de minuut nieuwsgieriger en de vraag brandde op z’n tong. Weer was Mythe in de keuken bezig en Kleine Ster hoorde haar in zichzelf mompelen en hij kon gewoon horen, dat ze iets aan het zoeken was. Uiteindelijk kwam Mythe de kamer weer binnen met een pakketje onder haar armen. “Nou moet je het me vertellen hoor” riep Kleine Ster. Mythe keek verbaasd op naar Kleine Ster en legde een vinger op haar mond en maakte een duidelijk ssssttt… geluid. “Niet zo hard, Kleine Ster. Mama mag niet horen dat ik iets aan het doen ben.” Fluisterend ging Kleine Ster verder: “Mythe wat doe je nu toch steeds?

Jij hebt nog helemaal niet op bed gelegen en toch ben je niet moe en je loopt dan weer hier dan weer daar en ik begrijp er helemaal niets van. Is jouw moeder jarig of zo?”

Mythe fronste haar blik en antwoordde: “Nee..mama is toch in de winter jarig…Nee het is binnenkort Moederdag en dan ga ik haar verrassen, op die dag laat je weten hoeveel je van haar houdt. Dat is leuk hè?” Kleine Ster keek met opgetrokken wenkbrauwen naar z’n liefste vriendinnetje en schudde zijn hoofd. “Maar dat is toch helemaal niet leuk, Mythe.  Ik begrijp er echt niets van hoor!!” Mythe keek omhoog en met een belerend stemmetje legde Mythe uit, dat je op Moederdag kleine geschenkjes geeft, tekeningen maakt, ontbijt op bed brengt en dat de moeder de hele dag verwend wordt en dat het een hele speciale dag is. “Begrijp je het nu?” vroeg Mythe.  Kleine Ster knikte afwezig, maar toch bleef z’n gezichtje een vraagteken geven. Mythe dacht hierdoor ook een tijdje na en ineen begon Mythe’s  gezichtje te stralen. “Ik weet wat je niet begrijpt, Kleine Ster…Oh en je hebt echt gelijk hoor!  Eigenlijk is het toch elke dag Moederdag….. Eigenlijk zou ik toch elke dag tegen mama moeten zeggen dat ik van haar houd.
Dat bedoel je of niet?” Nu lachte Kleine Ster en antwoordde: “Ja, dat is wat ik bedoel. Ik hou heel veel van jou en dat zeg ik dus elke dag tegen je, zodat je ook weet dat het zo is. En als je heel veel van jouw mama houdt, dan zou het toch super zijn, dat je dat elke dag eventjes laat weten?”

“Oh Kleine Ster, wat ben jij toch slim” hoorde Kleine Ster nog in de verte. Want er was een meisje op weg naar buiten, waar haar mama bezig was in de tuin.  Door het raam zag Kleine Ster dat Mythe heel voorzichtig voortstapte om uiteindelijk haar moeder met een lieve knuffel te verrassen….

Succes

Succes is een succesvol woord.. Je hoort het heel vaak en vaak goed bedoeld ook, maar als je succes wilt, waar streef je dan naar. Is succes een gevoel, dat je pas voelt, wanneer alle wensen zijn vervuld? Ik krijg steeds meer het gevoel, dat onze samenleving is gebouwd op succes en omdat ik ontdek dat succes net zo vluchtig is als geluk, dat dit een wankele basis is. Succes wordt namelijk gevoed door verlangen. Een wens is een verlangen naar iets wat je niet hebt. Ooit zal ik dit bezitten of dat kunnen aanschaffen of die positie hebben bereikt. Maar wanneer je ooit aankomt, dan is er al weer iets anders, dat je graag wilt hebben of graag wilt zijn. Zo blijf je doorgaan en ben je op weg om steeds weer iets nieuws te wensen. Het moeilijke hiervan is, dat je dus nooit tevreden bent met wat je nu bent of bezit. Je hebt maar half in de gaten, dat nu nooit meer terug komt en misschien heel misschien kom je in de toekomst een keertje bij ooit aan en besef je verbaasd, dat je in het verleden hebt bezeten wat je dan niet meer hebt.. Tijd om te genieten…

Kwetsbaar door verlies

Ondertussen ben ik toch behoorlijk volwassen, mijn jeugd verhalen  behoren al bijna in het geschiedenisboek en mijn leeftijd zal me ook echt vertellen, dat ik al heel lang geen tiener meer ben. Toch ontbreekt het me vaak aan zelf vertrouwen. Ik probeer mijn werk met liefde uit te voeren. Ik geef advies en luister vaak naar problemen en zorgen van mensen. Mijn mailbox puilt op dit moment uit, door de vele aanvragen voor gedichten, voor ‘klanten’ die het niet meer zien zitten. Het leven is hard en snel en vliegt aan deze mensen voorbij. En dan komt er een mailtje dat me vertelt dat ik een verkeerde actie heb gemaakt. Zonder dat ik het wist heb ik iemand heel erg pijn gedaan. Twijfel overvalt me. Mijn bloeddruk stijgt. Ik krijg een brok in de keel en ben van slag. Ik doe zoiets niet met opzet en in al mijn goedbedoelde handelen ben ik aan haar gevoel voorbij gegaan.. En dan compleet out of the bleu.. zitten tranen hoog.. ben ik verdrietig.. Normaal kun je dat eigenlijk niet noemen, maar ik ben me er heel erg bewust van dat dit dus een kwetsbare kant is geworden van mijn persoon. Ik daal af in mijn binnenste en ontdek dat dit gerelateerd is aan het verlies van Annemiek.  Tranen zijn sowieso sindsdien altijd voorradig en als je dan aangevallen wordt.. of terechtgewezen.. dan trilt dat verdriet domweg extra mee. In alles wat ik tegenkom merk ik dat. Het leven gaat door, het gemis tracht ik een plekje te geven.. het lijkt alsof alles weer gaat zoals het ooit eens ging.  Maar o wee, als er dan iets gebeurt waar je niet op rekent, dan sta je gewoon weer bij af! Heerlijk het leven.. wat een uitdaging.. tjonge .. Rouwverwerking is een weg, waar ik mezelf wel heel vaak tegenkom.. maar waar ik wel steeds weer iets van leer.

Grenzen stellen?

Steeds vaker lees ik, hoor ik, ontdek ik dat wij mensen onze grenzen duidelijker moeten stellen. Braaf schreef ik daar een gedicht over, maar sindsdien ben ik hier overvallen door twijfel. Hoezo grenzen stellen? Hoe doe je dat dan. “Tot hier en niet verder, voor vandaag, in ieder geval!”.
Vroeger toen onze landen nog omringd waren door grenzen, was het duidelijk. Heel duidelijk zelfs, want er stond een slagboom en daar mocht je zomaar niet door. Op dit moment zijn vele grenzen opengegaan. Een Europeaan kan van hier naar daar en vice versa en dat geeft ons een gevoel van vrijheid. Je grenzeloos voelen, wordt als zeer positief ervaren.. En nu gaan we en masse vertellen dat we als mens duidelijker grenzen moeten stellen. Is dat echt wel de bedoeling?

Als je rustig gaat zitten en je kijkt diep naar binnen, dan ligt daar een eindeloos potentieel. We kunnen zoveel .. zoveel meer dan we denken. Als we ontdekken hoeveel liefde we kunnen geven, dan komt daar geen einde aan. Totdat er een grens geplaatst wordt. Je sluit jezelf af. Ik kom steeds meer tot de conclusie dat je juist geen grenzen moet stellen, dat het goed is om jezelf niet meer open te stellen voor schadelijke invloeden, maar niet door een grens te stellen, maar door jezelf in bescherming te nemen en dat is een heel ander iets.

Tevens kwam ik tot dit inzicht, dat ik door een grens te vormen mijn omgeving voor een voldongen feit stel. Zij hebben dan geen invloed meer of zij het wel fijn vinden om een slagboom in hun zicht te zien staan. Als je van elkaar houdt, zijn grenzen niet nodig, er is respect en vertrouwen, er is begrip en openheid. En juist die openheid wil ik heel graag houden :)

Krachtgedicht Troostgeschenk – Het laatste levensstuk waar liefde begint

Krachtgedicht van de maand
Stuur het gedicht door aan die speciale persoon waarvan je weet, dat diegene het moeilijk heeft. Op deze manier laat je nog eens extra weten dat je meeleeft en aan hem of haar denkt…

De buitenwereld is op afstand
Het zonnelicht is van kleur vervaagd
Dit alles is geleidelijk ontstaan
Door de ziekte die je in je draagt

Het nare bericht zo kil gesproken
Een boodschap zonder enige taal
De verdoving die er voelbaar was
Gaf geen vervolg op jouw verdere verhaal

Tijd is niet meer volop aanwezig
Maar het einde ook nog niet bepaald
Elke dag geplukt en genoten
Wordt een mijlpaal weer behaald

De wereld draait als nooit te voren
De mensheid gaat, maar zonder jou
Jouw aanwezigheid in deze drukte
Wordt langzaam maar zeker afgebouwd

Vertrouwen en kracht zijn grote waardes
Waardoor je misschien acceptatie vindt
Waar samenzijn en harmonie
Het levenstuk vormen waar liefde begint

Liefde en rust voor de dagen die komen
Warmte en aandacht tijdens elk moment
Waardoor je hopelijk door vrede omgeven
Nog vele waardevolle gelegenheden kent

Karin 

Sunseal Sun € 6,95
Een prachtige kaart om iemand mee te verrassen.
Raamsticker met een zonafbeelding.
Doorsnede: 13 cm.
Je kunt de sunseal bevestigen op een venster, deurglas, autoraam, douchedeur, koelkast, spiegel. Ze plakken op bijna alle oppervlaktes.

Lieve mensen,
De maand maart kwam, zag en overwon. Met prachtige dagen vol zonnestralen en nieuw leven. Met frisse kleuren toonde de natuur een soort van wedergeboorte en iedereen toog naar buiten om volop te genieten van de eerste warmte van het jaar.
Enthousiast en vol verwachting hopen we dat dit de start zal zijn van een mooie lente, die gevolgd zal worden door een zwoele zomer. Toch zijn er mensen die van dit alles niet zo intens kunnen genieten, omdat ze hebben vernomen dat ze ziek zijn en niet meer beter kunnen worden en hierdoor niet zoveel meer van de toekomst verwachten.

Wij hopen met dit Krachtgedicht een klein steuntje in de rug te mogen geven en dat deze dag een bijzondere herinnering worden mag.

Wanneer je het gedicht leest en je weet iemand die hierdoor kan worden geraakt, zou je het dan door willen sturen?

Lieve groetjes,
Karin en Elles
www.troostgeschenk.nl

PS. Wij schrijven elke dag het ‘Gedicht van de dag’
Wil je deze ook ontvangen? Meld je dan aan door een email te sturen naar gedichtvandedag@troostgeschenk.nl met als onderwerp ‘Aanmelding Gedicht van de dag’.

Vriendschap?

In een doodnormaal gesprek kwam het naar voren.. “Wij doen een stapje terug in de vriendschap met Piet, want hij wil altijd alle aandacht en we krijgen niets terug”.  We kletsten nog een poosje verder en natuurlijk zat deze uitspraak bij thuiskomst nog steeds in mijn gedachten.

Ik vroeg me af, waarom er een conclusie getrokken moest worden. Ik wilde me eens voorstellen, waarom men tot dit besluit was gekomen.. Is vriendschap altijd evenredig, wat gegeven wordt, moet ook terug ontvangen worden? Als iemand teveel aandacht opeist en altijd alleen over zichzelf vertelt, is dat een reden om afstand te nemen? Blijkbaar wel… Maar toch zegt zo’n beslissing ook iets over de persoon die zo reageert.
Zou diegene dan liever in de belangstelling staan, heeft zo iemand ook die aandacht nodig. .. en dan kom ik bij mijn volgende vraag. Hoe zit dat dan met mij? Ik zit ook bij het groepje en ik heb geen last van dit “eenrichtingsverkeer”…  Ik sta open voor de zorgen en ellende van Piet en probeer zo goed en zo kwaad het kan oplossingen te vinden of advies te geven of stilletjes te luisteren in de hoop, dat het uiten van de last verlichting mag brengen.  Vriendschap is geven en nemen, delen en ontvangen…. daar is iedereen het over eens, maar toch zijn er ook verwachtingen en als daar niet aan wordt voldaan.. dan is een vriend ineens niets meer dan een vage bekende.

Of zijn er nog andere redenen waardoor dit gebeurd?

Nieuwsbrief Troostgeschenk – Ik geef de ruimte aan nieuwe kansen

Klik hier om de nieuwsbrief te openen, maar lees ook even:

Hallo lieve mensen,

Hierbij ontvangen jullie onze nieuwsbrief van Maart met als thema ‘Ik geef de ruimte aan nieuwe kansen’.

Maart is halverwege en we vernemen een beginnende warmte. De voorspellingen zijn gunstig, de zon wordt warmer en wij zien een natuur die hierop weer met enthousiasme reageert, zonder na te denken, zonder te wikken en te wegen. Zullen wij de natuur eens als voorbeeld nemen en ons af gaan vragen: Waar gaan wij voor, wat laten we achter, wat zijn onze nieuwe plannen, waar zullen wij onze tijd aan besteden, welke kansen worden ons geboden?!

We hopen dat jullie met veel liefde onze nieuwsbrief zullen lezen.

Klik hier om de nieuwsbrief te openen

Sinds kort hebben wij op onze site, bij de producten, de mogelijkheid om te linken naar Facebook, Hyves, Google of Twitter. Zie je iets wat je met vrienden wilt delen, klik dan gerust op het betreffende icoontje. Je maakt hierbij voor ons ook nog eens reclame, dit zouden we natuurlijk heel erg fijn vinden.

We zouden het leuk vinden als je ons volgt via:  Twitter Facebook Hyves 

Heb je belangstelling voor ons Gedicht van de dag schrijf je dan in door een email te sturen naar gedichtvandedag@troostgeschenk.nl

Hartelijke groetjes,

Karin & Elles

Meld je aan voor onze Nieuwsbrief of ons ‘Gedicht van de dag’

_______________________________________________________________________________

Belevingswebwinkel:  www.soulgoodz.nl

Karin* en Elles*
(06-30634924 * info@troostgeschenk.nl

Stilstand is achteruitgang… hoezo??

Wat hoor ik tegenwoordig toch vaak de term: “Stilstand is achteruitgang”… In het begin dacht ik niet verder en volgde de uitleg die volgde. Wanneer je niet nòg meer verkoopt, dan draait onze economie niet meer op volle toeren. Blablablaaallbaall… na enige tijd haakte ik toch spoedig af. De ene ‘alwetende’ wist nog meer dan de andere ‘alwetende’  en ze lieten mij verdwaasd achter. Toch begint deze zin steeds meer in me op te spelen. Deze zin geeft de ‘alwetende’ dus de macht om alles op alles te zetten om maar door te stomen, zonder achterom te zien, zonder zich ook maar iets af te vragen, zonder het behaalde resultaat daadwerkelijk te bekijken.. Nee stilstand is achteruitgang.
Maar..

Voor mij is stilstand, alles behalve achteruitgang.  Ik dwing me namelijk zelf regelmatig even stil te staan, dan krijg ik namelijk de kans om te voelen en te kijken. Evalueren zou je het ook kunnen noemen. Stilstand geeft mij ook een vorm van tevredenheid. Het hoeft niet meer te worden, het is goed zoals het is. Het eten staat op tafel, het is veilig om en in mijn huis. Ik ben van alle gemakken voorzien.

Nu las is pasgeleden een uitslag van een onderzoek, waar men ontdekt had, dat:   ” Hoe rijker de mens, hoe a-socialer”.. Uit diverse testjes was gebleken, dat de ‘supergoedverdienende’ medemens weinig geweten kende en alleen voor zijn eigen gewin ging. Zelfs snoepjes die voor kinderen bestemd waren, ontkwamen niet aan een graai ….  Dit en bovenstaande gedachten worden langzaam maar zeker door elkaar gevlochten…

Als we dus eens een poosje wèl stil zouden staan en eens na gingen denken waar we in hemelsnaam naar toe willen.. wat we dan nòg meer moeten hebben..  welke weg we hiervoor inslaan.. Worden wij dan allemaal zo gewetenloos als hierboven is vastgesteld??? …
Dan hoop ik dat we massaal stil gaan staan om te ontdekken dat we dit niet willen… en dat achteruitgang dan misschien wel vooruitgang betekent..

niet op economisch niveau.. maar wel voor ons eigen mens-zijn !!

Waarom komen en gaan bepaalde mensen in je leven?

Ik krijg vaak mailtjes, berichten, mooie powerpoints en prachtige woorden. Vanmorgen werd ik verblijd door onderstaande tekst… en zo denk ik er zelf ook over. Als je iedere  mens die je op jouw levensweg ontmoet met liefde kunt omarmen… en als wij ons daardoor in liefde kunnen verbinden….op welk moment dan ook.. wat zou de wereld er dan anders uit zien.. En vergeet niet dat elke les die je aangeboden krijgt, je een stapje dichter bij jezelf brengt ;)

 

Waarom komen en gaan bepaalde mensen in je leven?

Mensen komen om een bepaalde reden op jouw pad, een moment, dag, week,  seizoen of een heel leven.

Als je weet om welke reden het is, weet je wat je voor deze persoon kunt doen.
Als iemand in je leven is om een reden, is het gewoonlijk omdat je een behoefte hebt geuit.
Ze zijn gekomen om je te helpen door een moeilijkheid heen, je te begeleiden met ondersteuning en je fysiek, emotioneel of spiritueel te helpen.
Ze lijken door God gestuurd en dat zijn ze ook.
Ze zijn er om een reden waarvan Hij het nodig vindt dat ze er zijn.
Dan, zonder dat jij iets verkeerd doet, of op zomaar een moment, zegt of doet deze persoon iets om de relatie te beëindigen.
Soms gaan ze dood, soms lopen ze weg. Soms keren ze zich tegen jou en dwingen je tot een standpunt.
Wat we ons dan moeten realiseren, is dat aan onze behoefte is voldaan, onze wens is vervuld, hun werk is gedaan. Het gebed dat je opzond is beantwoord en nu is het tijd om verder te gaan.

Sommige mensen komen in je leven voor een seizoen, omdat het jouw beurt is om te delen, te groeien of te leren.
Zij brengen je een ervaring van vrede of ze brengen je aan het lachen. Ze kunnen je iets leren dat je nog nooit gedaan hebt.
Ze geven je gewoonlijk een ongelooflijke hoeveelheid vreugde.
Geloof het , het is echt , maar slechts voor een seizoen.

Relaties voor de duur van je leven, leren je levenslessen, dingen waar je op kunt bouwen om zo een solide emotionele fundering te hebben.
Het is jouw taak de lessen te accepteren.
Hou van die persoon en gebruik wat je hebt geleerd in alle relaties en situaties van je leven.

Tijd

Ik vraag me vaak af, wat is tijd.. We kunnen tijd maken, we kunnen tijd kwijt zijn.. omdat we dan geen tijd hebben.. wat is tijd. Soms lees ik boeken, waarin te lezen valt dat tijd zelfs naast elkaar bestaat…alsof tijd meervoud is.. Tijd is het benutten van ruimte en leven, tijd is dus juist gebonden aan dit leven, want zou je niet op aarde leven, dan hoefde je geen tijd te ervaren… Maar eigenlijk is het allerbelangrijkste op dit moment van tijd, dat je beseft dat het geen constante is, dat wat je vandaag aan tijd hebt, morgen niet meer aanwezig kan zijn.
Tijd is vluchtig: De tijd is voorbij gevlogen!!

Tijd… tijd vrijmaken.. tijd nemen… tijd benutten.. en het allerbelangrijkste:

TIJD DELEN… met jou

Ik neem de tijd om jou te leren kennen, om jou te ontmoeten, om jou lief te hebben, om jou te omarmen, om jou aandacht te geven, om jou te troosten, om naar jou te luisteren, om samen met jou plezier te maken, om het leven met jou te vieren. Tijd….

http://www.troostgeschenk.nl/shop/nl/artikelen/klok-for-you.htm