In het donker

0 Flares Filament.io 0 Flares ×

Alsof er een grote donkere wolk voor de zon geschoven werd en alles met grijze tinten verving. De kleuren waren minder kleurrijk en het overgrote deel van mijn blikveld zag enkel nog schemerige contouren.
Mistig werd mijn blik, dat regelmatig ook nog vertroebeld werd door tranen van machteloosheid. Verder met het leven moeten, maar eigenlijk niet willen. Verder met het leven moeten, maar eigenlijk niet kunnen. Verder met het leven moeten, maar niet weten hoe…
Hoe pak je het leven na een groot verlies weer op. Alles aan de buitenkant was hetzelfde, maar mijn hele binnenwereld lag overhoop. Terwijl ik weer vorm aan mijn toekomst probeerde te geven, merkte ik op vele momenten, dat de omgeving altijd een mening had. Deed je niets, dan moest je er niet in blijven hangen. Ging je erop uit, dan was je toch wel heel gauw over je verdriet heen. Deed je vrolijk, dan was het niet goed. Toonde ik verdriet, dan moest het ook anders gaan.
Het viel me op, dat er altijd wel iemand was, die wel een idee had, hoe je je zou moeten voelen, wanneer je rouwt.
Er is dus altijd een ander, die zijn mening deelt over hoe je het beste kunt rouwen.

Maar kan een ander die positie wel innemen? Eigenlijk niet.

Niemand kan voor een ander bepalen hoe het verlies van een dierbare gedragen moet worden. Rouwen is een eenzaam pad, dat alleen genomen moet worden. Niemand zal deze duisternis van mij over kunnen nemen.
Wat de buitenwereld ook denkt of vindt, mijn weg is mijn weg en die neem ik zoals het goed voor mij is. Er zou meer bewegingsruimte moeten komen, meer vrijheid moeten zijn om de duisternis weer met licht te kunnen vullen.  Ook tijd zou daar een belangrijke rol in kunnen spelen, want het terugvinden van licht, kleur en vreugde is niet binnen 1 jaar gedaan of überhaupt binnen een bepaald tijdsbestek. Voor elke mens is dat verschillend en het zou prachtig zijn, dat  elke mens op zijn eigen tempo zijn weg weer op zou kunnen nemen.

Duisternis kun je niet zomaar ineens laten verdwijnen, maar met aandacht, ruimte en zorg kan de zon ooit voorzichtig weer gaan schijnen.  


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *