Een plekje geven

24 Flares Filament.io 24 Flares ×

Kan ik de dood in mijn leven accepteren? Kan ik leegte een plekje geven. Kan ik het verdriet ooit overwinnen?

Ja, ik heb ontdekt dat het kan. De leegte is inderdaad weer op te vullen. Het verdriet en het gemis heb ik kunnen aanvaarden. De dood is nu eenmaal verbonden aan het leven. Er is maar één ding zeker wanneer je geboren wordt:  De dood. De weg die ik insloeg was geen pad, dat ik me had voorgesteld. Ik had geen idee waar het uit zou komen en er bestond al helemaal geen tomtom, waar ik me door kon laten leiden. Ik moest zelf mijn passen maken en deze moest ik vooral binnenin mij zetten. Waar waren mijn tranen te vinden. Wanneer kwamen ze te voorschijn. Waarom wilde ik niet meer verder. Welke woorden wilde ik spreken. Waarom zou mijn hart nog moeten slaan. Zoveel vragen waar ik in eerste instantie geen antwoord op wist of kreeg. Ik ging verder en verder. Ik ontdekte dat herinneringen fijn waren. Dat er warmte in mijn hart ontstond wanneer ik om me heen keek en tekentjes ontdekte. Ik besefte steeds meer dat de leegte gevuld werd met warmte, liefde en licht. Ik werd steeds sterker door de kracht die ik ontving. Ik werd weer vrolijker, doordat er een lach in me schaterde. Ik kon weer verder omdat ik besefte dat er geen afscheid is genomen, maar een versterking van de verbinding is ontstaan en daar kan ik wel degelijk mee verder gaan. … en dat is wat Annemiek zeker ook van mij verwacht!!

Kan ik jouw dood een plekje geven


Reacties

Een plekje geven — 6 reacties

  1. Lieve Karin
    Hart ontroerend hoe jij dit moeilijke proces tot een positieve wending aan jouw leven hebt kunnen geven.
    Met jouw woorden en ervaring kun jij vele mensen helpen om verder te gaan in hun leven.
    voor mij ben je een kei in hoe jij je ontwikkeld, geaag wil ik je voorbeeld volgen.
    Liefdevolle groetjes Annie

    • Graag gedaan, Annie..We kunnen met elkaar een weg bewandelen, waar steun en troost te vinden is. Het rouwproces wordt zoveel liefdevoller wanneer samen aanwezig is.
      Dank je wel voor jouw lieve woorden ♥

  2. Lieve Inge, Ik hoop dat jij de draad weer ergens terug kunt vinden en het opnieuw uit kunt gaan rollen. Wanneer je door het leven in stormen terecht komt, ontdek je een hele nieuwe “IK”.. Je hebt een andere weg te gaan en soms kunnen mensen met je meekomen, soms niet.. Dat maakt het ook vaak nog zoveel moeilijker.. Maar op deze weg ontmoet je ook nieuwe contacten waar je je hele leven mee verder kunt. Ik geef je een enorme knuffel en hoop dat je de warmte en het licht weer zult kunnen voelen en zien. LIefs, Karin

  3. Lieve Karin,

    Mijn eerste gang is om ‘s-morgens te kijken of je op de site van Troostgeschenk een gedicht hebt geschreven wat me de dag door kan helpen. Ook deze morgen voor mij een treffend gedicht. En zeer zeker met de uitleg van het gedicht zal het lukken om het plotselinge verlies van mijn unieke, dierbare vriend Fred stukje bij beetje te leren aanvaarden. De zon schijnt nog steeds niet volop. Na bijna 4 jaar nog steeds een waterig zonnetje. Ook het verdriet om het verlies van onze trouwe viervoeter Lína in mei 2013 en het ruim 23 jaar uit het oog verliezen van onze dochter Chantal zorgen ervoor dat veel verdriet een deel van ons leven is geworden. Vele dierbaren zijn we in de loop der jaren verloren. Toch zullen we blijven kijken naar de positieve dingen die ons gegeven worden en blijven we knokken voor een stralende zon.

    Bedankt voor het steuntje in m’n rug.
    Lieve groet Inge Schouten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *