De tijd stil laten staan

0 Flares Filament.io 0 Flares ×

Hoe zou het zijn, als ik de tijd stil kon laten staan. Hoe zou het voelen, om in een geleefd verleden, achter te kunnen blijven. Zou ik dan altijd gelukkig zijn? Zou ik dan beseffen dat een dag nooit meer terugkomt en dat ik daar meer dan 100 % van zou moeten genieten? Soms droom ik van die dagen, die ik ooit heb beleefd en herinner mij met een lach op mijn gezicht die mooie momenten. Ze leken doodnormaal. Het waren geen spectaculaire uitjes of verre reizen. Het waren geen hoogstaande feesten of intense avonturen. Het waren de kleine ogenblikken. Samen een kopje theedrinken. Samen op de bank, kijkend naar een programma op tv. Samen aan tafel terwijl we het ontbijt aten en alvast de dag bespraken.
Die kleine dingen, die zo normaal leken te zijn. Ik zou heel graag geweten hebben, dat deze ogenblikken zoveel waarde in zich droegen. Het waren de pareltjes die mijn leven glans gaven.

Dat beseffende probeer ik nu heel bewust van elke dag te genieten. Elke morgen sta ik op, om er het beste van te maken. Elke avond ga ik naar bed en bedank voor alles wat ik heb mogen beleven. Ik kijk met verwondering om me heen. Ik benoem wat mijn ogen zien en ik neem te tijd om mijn eten te nuttigen. Het is geen simpele les geweest om dit weten te beseffen. Wanneer je zo vaak terug hebt gewild naar een tijd, dan wordt het tijd om die tijd nu met vol bewustzijn te aanvaarden. Want we kunnen niet terug naar een verleden. Het enige wat ik nu bezit is vandaag.
Aan mij de keuze om er iets moois van te maken. Ondanks de afwezigheid van dierbare lieverds.

Kerstmis is aanstaande. Ga ik met vreugdevolle verwachting die dagen beleven en zet ik mijn lichtjes buiten of kijk ik weer terug met een verlangen naar een tijd, die ooit eens was. Elk jaar weer hang ik een engeltje in de boom en elk jaar weer staat er een speciaal kaarsje voor mijn kind te branden. Het licht beschijnt de liefde en vanuit die liefde komen herinneringen naar boven. Er is leegte en er is gemis, maar niets en niemand zal ooit haar plekje in kunnen nemen, omdat ze overal om me heen aanwezig is… In de kleine momenten en in mijn hart, bewaar ik haar voor eeuwig.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *